نوشتههایی از پیشگامان انقلاب اکتبر دربارهی چگونگی پیروزی نخستین انقلاب کارگری دنیا
از متن کتاب:
آیا تمام سازمانهای هواشناسی در روزهای انقلاب بکار مشغول بودند؟ اگر پاسخ آری باشد پس حتما در بولتنهای این سازمانها که تاریخ اکتبر ۱۹۱۷ را دارند، وضع هوا باید اینطور گزارش شده باشد:
“آسمان گرفته و پوشیده از ابر است، برف و باران به تناوب می بارد و بوران نسبتا شدیدی می وزد؛ درجه هوا در شب به ۵ تا ۷ درجه زیر صفر و در روز به حدود صفر می رسد.”
اما اگر از هر یک از کسانی که در انقلاب اکتبر شرکت داشتند درباره ی وضع هوا در روزهای انقلاب بپرسید لحظه ای بفکر فرو خواهد رفت، شانه هایش را بالا خواهد انداخت و بعد در حالی که با بیاد آوردن خاطراتش لبخند میزند، بازوهایش را بلند کرده و خواهد گفت: عالی بود! هوا عالی بود تازه و خنک اولین برف زمستانی می بارید … دودی که از هیزمها برمی خاست با مد پتروگراد در می آمیخت. بعلاوه باد هم می وزید، از آن بادهای تندی که بهنگام روبیده شدن زباله های جهان کهنه از روی زمین می وزند. راستی آیا هوای اکتبر سرد بود؟ بله، سرد بود. آدم موقع دویدن در خیابانها از سرما می لرزید اما چه اهمیتی داشت! ما به سرما عادت کرده بودیم و حالا نوبت سرمایه داران بود که از سرما یخ بزنند و و رنج کشیدن را بیاموزند!
شبهای تیره و خیابانهای تاریک … چقدر پتروگراد در آن دو ماهه ی آخر عوض شده بود! دیگر از نوارهای سرخی که زینت بخش لباس مجلل پولدارها با پالتوی مستعمل سربازان بود، اثری بچشم نمی خورد. آثار شادی و آرامش از چهره ها رخت بربسته و سکوت بر محله های بورژوانشین حکمفرما بود: هتلهای مخصوص پذیرائی از میلیونرها و سفرای خارجی سوت و کور به نظر می آمدند. درهایشان محکم چفت و بست شده بود و پشت پنجره های عریض آنها پرده های ضخیم آویخته بودند. سکوتی فریبنده بود اما ما می دانستیم که بورژوازی نخوابیده و کوش بزنگ است، می دانستیم که دارد نیروهایش را جمع آوری می کند و به توطئه چینی علیه انقلاب مشغول است…
نویسنده آندرهئی اندرهئف، کلیم وورچیلف، دیمتری فورمانف، آناتولی لوناچارسکی، آلکساندرا کولونتای، میخائیل لمک مترجم مانا طباطبائی