در این کتاب گویش راجی یا «رایجی» هنجن مورد توجه قرار گرفته است. هَنجَن یا با گویش محلی هِنجِن دهی است پایکوهی از دهستان برزرود در حومه شهرستان نطنز کاشان.
هدف این است تا پیش از جایگزین شدن زبان فارسی معیار به جای زبان راجی و تبدیل این گویش به مجموعهای از اسامی و لغات عامیانه در خاطره روستاییان، به یادداشت ویژگیهای آن پرداخته شود.
با توجه به اینکه مؤلف خود سالها به این گویش متکلم بوده است، کوشش شده تا ضبط کلمات از سیاق و زبان اهل سواد و ادب محلی مایه داشته و گامی فراتر از گردآوری اصطلاحات عامیانه و روزمره از زبان سالخوردگان و آفتابنشینان روستا باشد که برای رفع حوائج جاری و حسب عادت حتی واژههای تازه فارسی و زبانهای بیگانه را با لهجه محلی به کار میبرند.
در این کتاب ویژگیهای آوایی و دستوری گویش راجی “هنجن” و تغییرات این گویش، هم چنین آوانگاری و جدانگاری حروف و واجها بررسی شده است. بخش دوم کتاب واژهنامهی اختصاصی گویش راجی “هنجن” است. در پایان از داستانهای روایی و اشعار عامیانهی راجی که با روایت گذشتگان نقل شده نمونههایی درج گردیده است. “هنجن” دهی پایکوهی در حومهی شهرستان نطنز کاشان است و گویش محلی “هنجن” از نظر تاریخی، متاخر و به فارسی امروز نزدیک است.