بدون عینک ، به پیش !
پس از سقوط شاه ، کشور در تاریکی عمیق تری فرو رفت امیدهای مردم یکی پس از دیگری به گور سپرده شده موقعیت اقتصادی مردم بدتر شد.
کشور ، دیگر از آن حداقل های رفاه اجتماعی هم بهره نبرد . مردم که به دین و مذهب اعتماد کرده بودند، مایوس شدند. در صد شکنجه های روحی و جسمی بسیار بالاتر رفت . از هر سوئی خبر از نارضایتی می آمد. جنگ « تحمیلی » آغاز شد. راستی اگر به شواهد برگردیم، به درستی میبینیم که این جنگ را هم مثل
خیلی ستم های دیگر، سران همین حکومت به مردم هدیه » داده بودند . حکومتی که سعید سلطانپورها را هم حتی از صحنه ی زندگی جسمی خارج می کند، در پیشگاه زندگی، حرفی برای گفتن ندارد. همانطور که قاتلان خسرو گلسرخی ها هم بهتر است دست کم سکوت کنند و خود را ناجی و آزادی خواه جا
نزنند.