فصول متعدد این کتاب “که اجزای آن در قالب محاوره خیالی و رویایی بین شیخ اکبر، ابن عربی و شیوخ متصوفه گنجانده شده، حول محور “توحید حقیقی” که پایه و ستون حیات دینی و عقلی است دور میزند.
ابن عربی در خلال بحثهایش در کتاب، با بزرگان صوفیه متقدم، در عالم خیال و رویا، به صورت شخصی غریب و عجیب، در حضرتی از حضرات و یا مشهدی از مشاهده قدسی چهره مینماید…. او با هربزرگی و شیخی از عرفا که در خیال با او محاوره دارد، متسائلانه و متجاهلانه پرسشهایی را مطرح میکند که عمدتا حول قضیه توحید، از جنبهای از جوانب پیچیده آن یا مظهری از مظاهر آن دور میزند