مفصل ترین و مستند ترین کتاب درباره تعزیه است که با استناد به دهها کتاب و مقاله نوشته شده و گذشته از این، مستند به دیده ها و شنیده های نویسنده است که دهها سال در مجالس تعزیه شرکت داشته است. محدوده تحقیق نویسنده ایران است. و موضوع آن فقط تعزیه های امام حسین(ع) نیست. اما اغلب مطالب کتاب به آن حضرت و یارانش اختصاص دارد. مطالب کتاب ، تحلیلی و بیشتر توصیفی است . با دید مردم شناختی به تعزیه نگریسته شده است. نویسنده عهده دار ارزیابی صحت و سقم تعزیه ها و خرافات و تحریفات درآنها نشده با دید اسلام شناختی به آنها ننگریسته و محک نزده است.
کتاب حاضر در شش بخش تنظیم شده است. «تعزیه و تاریخ»، عنوان بخش اول کتاب است و در آن از مسائلی چون ریشه های نمایش در ایران پیش از اسلام ، سیر تطور تعزیه ، تکامل و انحطاط آن و نقش اشرافیت در نابود کردن این هنر مذهبی و توده ای سخن رفته است.
در بخش دوم با عنوان «سخنانی چند پیرامون تعزیه» ، نخست از «ارکان و عناصر سازنده و پردازنده تعزیه » سخن گفته شده است؛ مانند شعر، نقالی ، سخنوری ، موسیقی ، عزاداری ، پرده داری و …. آنگاه به «ویژگی های تعزیه »اشاره شده است. از جمله پیوند تعزیه با اسطوره های مذهبی و قصص قرآن ، نزدیکی با زندگی تودۀ مردم، زبان ویژه و پیوند با اسطوره های تاریخی و فرهنگی ایران.
بخش سوم کتاب«بررسی تعزیه ها » است و در آن به نظر بیگانگان و محققان کشور درباره تعزیه های ایرانی ، منبع الهام سرایندگان تعزیه ها و تأثیر تعزیه در زبان محاوره پرداخته شده است. در این بخش فرهنگ اصطلاحات و اسامی در تعزیه ها ارائه و توضیح داده شده است.
بخش چهارم کتاب با عنوان «تعزیه ها و ترتیب و وسائل آن ها» آغاز می شود ودر آن« از مسائلی چون اسامی تعزیه ها، طریقه تعزیه خوانی ، وسایل و ابزارها و لباس های تعزیه و تعزیه خوان های بزرگ سخن رفته است. در این بخش بیش از صد تعزیه نام برده شده است.
«چند تعزیه» عنوان بخش پنج است و شامل متن تعزیه حضرت عباس(ع) ، امام رضا، حضرت معصومه، قانیا(شاه فرنگ) ، حضرت علی اکبر(ع)، امام حسن(ع) و حضرت حر
در ششمین بخش کتاب متن تعزیه قاسم آمده و سپس به تجزیه و تحلیل آن پرداخته شده است. در لابلای کتاب دهها تصویر از صحنه های تعزیه آمده و به ارزش کتاب افزوده است.
برخی از منابع استفاده شده در نگارش کتاب:
۱-ادبیات نمایشی در ایران جلد اول
۲-از صبا تا نیما جلد اول ودوم
۳-دفتر تعزیه
۴-محترق القلوب.